آینده چه خواهد بود......؟!           

در اين لحظه آن چرا كه درونم است؛ مينوسم و آن احوالي كه دارم روي كاغذ خواهم آورد؛ آن تشويش ها و نگراني ها و دلهره ها را جاري خواهم كرد .

آن چه كه امروز بر احوال ما ميگذرد بسيار نگران كننده است ،چنان كه تجربه هاي گذشته و تاريخ جهان نشان داده است ،كه هر گاه حكومتي دلخور از مردم، نخبگان سياسي ؛احزاب گوناگون، رجال سياسي و گروه   اپوز سيون كه در حال جان گرفتن است مي شود؛ به چه فكري مي افتد.

عمدتا اولين كاري كه به ذهن حكومت ميرسد تارو مار كردن مخالفان و مردم است.

ولي اين كار مقطعي و گذرا است و فرصت دادن به چنين گروههايي اعم از مخالفان راديكال و ميانه  و از هر سليقه فرصت پيدا خواهند كرد تا به هم بپيوندند و كار را براي حكومت سخت كنند .

پس بهترين راه براي مقابله با چنين همبستگي به وجود آمدن اتفاق يا 

   اكسيدنت حكومتي است كه همان از جمله مخالفان داخلي و گروه

 اپوزسيون و مردم همه متوجه آن شوند و نيروي اصلي مخالفت كه همانا

مردم تازه بيدار شده آن كشورند در اين حادثه براي هميشه نابود شوند و بهتر

 از همه اينكه ديگر دست حكومت در اين كار آلوده نيست و كسي خورده ا ي نتواند گرفت.

   

 حال گويم كه بهترين اتفاق در اين شرايط كنوني چه خواهد بود.

 شروع جنگي خارجي با كشوري بيگانه .

چرا كه حكومت فرصت مي يابد كه در چنين حادثه اي كه حواس و تفكر همگان به بيرون مرز هاست .

الف-داخلي

 1- مخا لفان اصلي و نخبگان و اپوزسيون را كاملا سركوب كرده از بيخ ريشه كن كند.

2- گروههاي مخالف احزاب و .... را از توجه به اعمال حكومت باز كرده به جان يكدگر بيندازد.

3-مردم كه نيروي اصلي و آماده و پتانسيل به وجود امدن هر اننقلابيند بي آنكه اعتراضي بلند شود؛ گوشت قرباني كند و نابود سازد.

 (مخصوصا در كشور هاي جهان سومي كه تكنولوژيي در جنگ معني ندارد ارتش متكي به گوشت دم تير است )

4-به بهانه هاي كنترل تورم اقتصاد را در دست گيرد و با كنترل دولتي بر عرضه و تقاضا  از به قدرت رسيدن مخالفان دراقتصاد جلوگيري كند.

5-اجتماع را كاملا به كنترل خود در آورده اعتقادات ديني و سنت هاي مذهبي پاك آنان را به نفع خود مصادره كرده  اشاعه دهد.

ب-خارجي

1-نگاه ها را از داخل متوجه خارج كند

2-به پاك سازي مخالفان در كشورهاي گوناگون اقدام و ترورهايي كور در سطح محدود انجام دهد.

3-كشورهاي قدرتمند و حامي دموكراسي را امپرياليسم جهاني و خود را مظلوم جلوه داده وهم اعتماد مردم خود و هم معدودي از كشورهاي نزديك را جلب كند.

و . . .

نكاتي كه بر شمردم هر چند محدود ولي برجسته اند و نمونه هاي آن را قبلا در جهان سياست ديده ايم، آن هم در كشورهايي كه حاكمان آنها دم از مردم سالاري ميزنند و تشنه قدرتند و براي نگاه داشتن خود در اين جايگاه از خون مردم خود نيز نميگذرند.

و اينجانب فكر ميكنم كه انقريب چنين رويدادي رخ خواهد داد، زمان آن معلوم نيست ولي با شرايط و احوال امروز جامعه نزديك است.

تنها و تنها براي مردم نگرانم كه چگونه با تكيه بر اعتقادات پاكشان به بازي گرفته ميشوند و در هر  ماجرايي گوشت قربانيند.

متاسفانه مردم ما شريفترين و ساده ترين مردم دنيا هستند و اين نه اعتقاد امروز من نظر بسياري از بزرگان سیاست است. 

(این مطلب در مورد مجمع الجزایر قمر در افریقا نوشته شده است)